Algemene Nieuwsbrief Wereldwinkels Nederland nr 261

Algemene Nieuwsbrief Wereldwinkels Nederland nr. 261

Gloednieuwe wereldwinkel
WOLVEGA – Wereldwinkel Wolvega opende eind mei, na een verhuizing, in haar prachtige, nieuwe pand. Het nieuwe pand is met 150 m² een stuk groter dan het oude pand dat moest worden afgebroken vanwege de herinrichting van het centrum. Voordat de wereldwinkel kon verhuizen, moest eerst een verbouwing plaatsvinden. Dat was een flinke klus. Het winkelpand is van boven tot onder gestript en helemaal opnieuw opgebouwd, inclusief een nieuwe pui. Daarbij is volop rekening gehouden met duurzaamheid. De hele verbouwing is pakweg voor 80% met vrijwilligers gedaan. Ook het verhuizen is helemaal door vrijwilligers gebeurd. „We zijn heel blij met alle hulp, waaronder die van een aantal gepensioneerde vakmensen en lokale bedrijven die ons sponsoren”, aldus Louise Swart van Wereldwinkel Wolvega. “We vinden het een unieke prestatie met een fantastisch mooie wereldwinkel als resultaat. Zowel tijdens de officiële opening als de dag erna was het een gezellige drukte met volop complimenten.”

Foto: Wereldwinkel Wolvega

Wereldwinkel Culemborg deelt uit
CULEMBORG – Het gaat goed met Wereldwinkel Culemborg en daarom is de winkel in staat om geld te schenken aan goede doelen. De winkel deelt drie cheques van 1000 euro uit. Welke goede doelen een cheque zullen ontvangen, is nog even afwachten. Inwoners of organisaties in Culemborg kunnen tot eind augustus een aanvraag bij de wereldwinkel indienen met een onderbouwing waarom ze vinden dat zij een gift zouden moeten ontvangen. De aanvragers moeten een reeds lopend project runnen in een kansarm land.

Minder dagen open
ROOSENDAAL – In Roosendaal heeft de wereldwinkel het moeilijk. Onlangs zijn om verschillende redenen vrijwilligers gestopt waardoor er nu te weinig vrijwilligers zijn. Tot er weer wat nieuwe mensen bijkomen, moet Wereldwinkel Roosendaal daarom nu af en toe een dag dicht. In mei was de wereldwinkel op woensdag gesloten en in juni is de winkel op maandag, dinsdag en woensdag gesloten. Nieuwe vrijwilligers zijn dus zeer welkom en nodig!

Op bezoek bij producenten
KENIA – Voor de zevende keer organiseert Producentenreizen Kenia deze zomer een reis naar Kenia. Wie mee gaat op deze groepsreis bezoekt, samen met andere vrijwilligers uit het wereldwinkelnetwerk, lokale producenten en fair trade projecten. Ook toeristische bestemmingen staan op het reisprogramma. Organisator Bo Cornelissen biedt deelnemers de mogelijkheid om de mensen achter de producten te ontmoeten. Zij zien met eigen ogen hoe producenten bouwen aan een betere toekomst. Het is een unieke kans om de impact van eerlijke handel van dichtbij te ervaren, nieuwe ideeën op te doen en verhalen mee terug te nemen naar de wereldwinkel. Inmiddels zijn er van 16 wereldwinkels mensen mee geweest. Recensies van deze mensen zijn te lezen op de www.producentenreizen-kenia.nl. De reis vindt plaatst van 19 augustus tot en met 3 september. Aanmelden kan nog tot 18 juni. Bo meldt: “er is beperkt plek, dus wees er op tijd bij!”

Foto: Producentenreizen Kenia

Fascisme leren herkennen
Hoe werkt fascisme en hoe kun je het leren herkennen? Dit artikel van Rosan Smits, adjunct-hoofdredacteur van de Correspondent, legt dat helder uit. Fascisme begint met taal, niet met tanks. Met democratische verkiezingen, niet met een staatsgreep. En het krijgt vrij baan, dankzij mensen die denken dat het allemaal niet zo’n vaart zal lopen – tot het dat ineens wél doet. Lees het artikel via deze link.

COLUMN OVER ONZE WERELD VAN HOOP, STRIJD EN GLORIE

Sinds eind mei lig ik in het OLVG ziekenhuis in Amsterdam Oost. De bloedstroom naar mijn voet is geblokkeerd en dat wordt opgeheven door te dotteren. Dat is nu twee keer gebeurd met succes en het gaat de goede kant op. Ik kan in ieder geval een column schrijven.

Een aantal jaren geleden moest ik voor een kleine operatie naar het OLVG ziekenhuis in Amsterdam. Het was in de coronatijd. Ik ging er vanuit dat het een zenuwenbende zou zijn in het ziekenhuis met snel heen en weer lopende gemaskerde dokters en verpleegkundigen. Niets van dat alles bleek het geval. Ik werd met geduld begeleid, men luisterde zorgvuldig en uit niets bleek enige paniek. Tevreden kon ik diezelfde avond naar huis.

Nu dacht ik vanwege het tekort aan verpleegkundigen hetzelfde. Maar nee hoor, diezelfde rust en zorgvuldigheid. Hoe ze het probleem van een tekort aan personeel oplosten, hoorde ik later. Ze laten een aantal bedden leegstaan onder het motto: liever 80 patiënten die we een optimale menselijke behandeling kunnen geven in plaats van 100 patiënten waarbij wij zorg moeten afraffelen. Ik vind dat een juiste keuze in dit dilemma. Bij intrek had ik nog wel even te maken met zeer jonge stagiaires die heel snel liepen en ook heel snel praatten. Hier stond de effectieve medische functionaliteit voorop. Naarmate hun opleiding de laatste fase ingaat, leren ze kennelijk dat menselijke betrokkenheid NAAST medische kennis zeer belangrijk is. De wat oudere verpleegkundigen zijn dan ook wat kalmer en nemen ook de tijd om je als mens, los van je medisch probleem, te behandelen. Sterker nog, menselijke betrokkenheid bevordert zelfs het genezingsproces.

Ik moest daaraan denken toen, nog niet zo lang geleden, er een tekort aan huisartsen dreigde en commerciële instellingen hele huisartsenpraktijken overnamen of wilden overnemen. Hier dreigde een gezondheidszorg gericht op patiënten als verdienmodel. Naar ik van de aanwezige dokters hier hoorde, is dat commerciële model niet echt van de grond gekomen en daar ben ik blij om. Niet alleen in de gezondheidszorg maar in alle publieke diensten is het een goede zaak dat de patiënt, klant of hulpvrager als medemens behandeld wordt en niet als een ’geval’ met een probleem.

Niet alleen is dit vanuit morele overwegingen belangrijk, ook op politiek-maatschappelijk terrein is dit hoogst belangrijk. Iedereen die het gevoel heeft met een zeker dedain bekeken te worden, die zich genegeerd voelt en niet gezien, zal zich wenden tot populistische partijen of totaal niet meer meedoen in de maatschappelijke discussie. Het klinkt misschien gek, maar menselijke onderlinge betrokkenheid op microniveau is de basis voor positieve veranderingen op macrostructureel niveau. Het medisch personeel van het OLVG heeft dat goed door. Rationeel wist ik dat wel, maar door dit ziekenhuisverblijf voel ik dat nu ook emotioneel en daar ben ik ze dankbaar voor.

Hans Beerends  

--------------- // ----------------