|
 Inpakservice in Oss
OSS – Wereldwinkel Oss biedt op verschillende zaterdagen en extra koopzondagen in november en december een inpakservice aan voor het winkelende publiek. Klanten die een bon van een stenen winkel uit het centrum laten zien, kunnen hun cadeau bij Wereldwinkel Oss laten inpakken. Een vrijwilliger van de wereldwinkel vertelt: “We hebben met het centrummanagement en winkeliers uit Oss centrum deze inpakservice opgezet. Voor de wereldwinkel is het een manier om onze naamsbekendheid te vergroten. En we merken het effect. We zien nieuwe klanten in de winkel en hebben duidelijk meer aanloop en omzet. Het zet Wereldwinkel Oss nog meer op de kaart!”
Foto: Wereldwinkel Oss. De inpakservice in actie
Wereldwinkel op middelbare school
AALSMEER – Wereldwinkel Aalsmeer was onlangs weer te gast in de hal van het Alkwin college in Uithoorn. In samenwerking met een aantal enthousiaste leerlingen presenteerde de wereldwinkel een selectie van producten uit verschillende niet-westerse culturen, zoals sieraden, wierook en chocolade.
Foto: Wereldwinkel Aalsmeer
Young and Fair
Young and Fair maakte bij Wereldwinkel Gouda dit frisse en fruitige filmpje (klik hier) om mensen te verleiden hun cadeautjes voor de feestdagen bij de wereldwinkel te kopen. Ook op haar Facebookpagina plaatst Young and Fair jeugdige filmpjes waarin jonge mensen fair trade onder de aandacht brengen. Young and Fair is een gastlessenprogramma van Fairtrade Gemeente om jongeren te interesseren en te activeren in de wereld van eerlijke handel en duurzaamheid. Tip: volg de socials van Young and Fair en deel af en toe wat op de pagina van je wereldwinkel.
 Decembergiften
LEIDEN - Deze decembermaand kan Wereldwinkel Leiden weer een mooi bedrag doneren aan acht bijzondere projecten in verschillende ontwikkelingslanden die we kennen via importeurs waaronder Simbolica, Gone Arty en Sjaal met Verhaal. “Onderwijs en gezondheid staan bovenaan ons lijstje zoals o.a. het ‘Rugzakproject’ in Guatemala, ‘Howgate Highschool voor Vakonderwijs’ in Zimbabwe en diverse projecten van Sjaal met Verhaal in Nepal”, vertelt een medewerker. Wereldwinkel Leiden bedankt haar klanten die de giften mogelijk maken en dankt ook de inzet van de vele enthousiaste vrijwilligers.
Foto: Wereldwinkel Leiden. Medewerkers van de wereldwinkel presenteren de goede doelen die een gift ontvangen
Het herschrijven van de regels
INTERNATIONAAL - Overal in Europa, vooral bij NGO’s, wordt gesproken over minder geld voor ontwikkelingssamenwerking. Maar als Marc Broere luistert naar gesprekken in Afrika, hoort hij een heel ander geluid: een stil maar groeiend besef dat dit het moment kan zijn waarop de regels van ontwikkelingssamenwerking herschreven kunnen worden. Deze column gaat over dat keerpunt en wat dat van ons vraagt. Lees de gehele column (in het Engels) via deze link.
COLUMN OVER ONZE WERELD VAN HOOP, STRIJD EN GLORIE
Weg met de fatbike?
column (211) van Hans Beerends |
Wethouder Melanie van der Horst van Amsterdam wil de fatbike verbieden op bepaalde fietspaden en in het Vondelpark. Volgens de directie van Verkeer en Openbare Ruimte is dat juridisch niet mogelijk. Het zou zelfs discriminerend zijn naar een bepaalde bevolkingsgroep. Bedoeld wordt de maximale gebruikers, de jongeren. Nou, van mij en van de meeste wandelaars en oudere fietsers mag het verbod doorgaan. Kon je ooit onbekommerd door het Vondelpark wandelen, nu is het schichtig rondkijken of er niet zo’n fat monster op je afkomt. Niet alleen de brede fietspaden, ook de wandelpaden en zelfs de hippieweide waar mensen rustig hun broodje eten worden niet gespaard. Verbieden dus.
En ja hoor, terwijl ik al wandelend loop te peinzen, schiet zo’n fatbike met daarop lachende jongens vlak voor me langs. Ik roep ze wat na, maar ze lachen alleen maar en de achterop zittende maakt zelfs een lange spotneus. “Wel verdomme! Idiote, maffe en schofterige jongens, oprotten en…!!!!!!” Terwijl ik nog volop bezig ben met mijn woedebetoog, klinkt er een stemmetje van binnen: Hé Hans Beerends, wel even reëel blijven hè! Wat zou jij doen als je nu 18 was? Braaf fietsen of ook op zo’n bike kruipen? Ik hoefde niet lang te fantaseren, want mijn gedachten sprongen naar de tijd dat ik 18 was, eind jaren ’40, begin jaren ’50. Er was weliswaar geen fatbike in die tijd, maar wel iets nieuws, namelijk de bromfiets. Eerst had je van die brave bromfietsen, tjoeke, tjoeke, tjoek; de Solex en de Berini. Voor de overheid waren dat ‘rijwielen met hulpmotor’.
Mijn ouders hadden beide een Berini. Als ze niet thuiswaren, ‘leenden’ mijn broers en ik die Berini’s en scheurden dan op de vele gravelpaden die rond ons huis lagen. Zo hard mogelijk en dan ineens je stuur omgooien zodat de staart van de fiets dwars over het gravel werd gesleept. Stayeren noemden we dat, gezien bij echte motorwedstrijden in het stadion van Hilversum. Na het ‘lenen’ van deze fietsen met hulpmotor was het meestal noodzakelijk, tot woede van mijn vader, de fietsen naar de fietsenmaker te brengen. Na een aantal weken ‘lenen’ deed mijn vader de Berini’s op slot en dat was het dan. Wat nu???
Gelukkig waren er toen al andere bromfietsen op de markt waar onder de Puch. En bij die Puchs kon je ook nog kiezen; Puchs met een gewoon zadel en een hoog stuur – zie bijvoorbeeld de film ‘Easy Rider’- of een Puch met een laag racestuur. Ik kocht, na heel veel sparen en ouderlijke bijdrages op verjaardag en Sinterklaas, zo’n laag stuur-Puch met lang zadel. ‘Buikschuivers’ werd dit soort Puch wel genoemd. Rijwiel met hulpmotor? Nou, het had meer iets van ‘motor met hulprijwiel’. En wat deed ik met die Puch? Scheuren, rauschen! Met een vriendje achterop racen, bochten afsnijden, wandelaars schrik aanjagen en vlak voor brave fietsers en auto’s flitsen. Ik heb nooit, zover ik weet, een ongeluk veroorzaakt. Wel kwam er regelmatig, toeterend, een auto met kwade berijder achter mij aan. Zijraampje open, iets boos zeggen en naar het voorhoofd wijzen. En natuurlijk, de man had gelijk; het was onverantwoord en gevaarlijk wat we deden. Maar ja, dat was nou juist zo leuk. Provoceren, uitdagen, gevaarlijke toeren uithalen; is dat nou niet iets wat alle jongeren doen? Zowel in de jaren ’50, ’70, ’90 en ook nu?
Ik ben, als oudere wandelaar, nog steeds voor een verbod. Maar zedemeester spelen en jongeren de les lezen dat kan ik, gezien mijn jeugdervaring, niet maken. Maar wat dan? De wethouder zit er maar mee. Alleen als je pas mag fatbike rijden als je dertig bent, veelal zijn mensen dan wat rustiger, krijg je de bike uit het Vondelpark. Anders? Een beetje opvoeden, standjes geven of bekeuringen; het zal allemaal wel een beetje helpen, maar echt? Nee! Je stuit tegen de oernatuur van jongeren. En toch wil ik en met mij vele wandelaars en oudere fietsers onbekommerd in het Vondelpark kunnen ronddwalen. Maar hoe lossen we dat op? Ik zou het niet weten, maar wie weet komt een lezer op een creatieve gedachte. Ik ben benieuwd.
Hans Beerends
--------------- // ----------------
Deze nieuwsbrief is een uitgave van Wereldwinkels Nederland
Copy voor deze nieuwsbrief aanleveren via:
17 december 2025 |
