|
Leerlingen maken posters voor wereldwinkel
BOVENKARSPEL –Vier leerlingen van VMBO school Vonk hebben Wereldwinkel Stede Broec geholpen met het ontwerpen van nieuwe posters. De samenwerking kwam tot stand in het kader van de vrijwilligersdag NLdoet. De leerlingen maakten onder meer paasposters en reclameposters om de winkel extra onder de aandacht te brengen. Het project werd begeleid door Annie van der Gulik: “We vinden het heel belangrijk dat jongeren ook bij de winkel betrokken zijn.” Leerling Annemijn vond het een leuke dag: “Het creatief zijn vind ik wel leuk en het is heel gezellig.”
Foto: Wereldwinkel Stede Broec
Gefeliciteerd
DIEVER - Wereldwinkel D-Fair is jarig! De winkel bestaat 20 jaar en viert dat jubileum op zaterdag 4 april in de Pancratiuskerk in Diever. En dat is nog niet alles want vanaf april geeft Wereldwinkel D-fair een jaarlang iedere maand korting op een bepaalde productgroep.
Grote eerlijke tas
VENLO – Namens GroenLinks-PvdA Venlo werden 27 februari de Groene en Rode Lintjes uitgereikt. Degenen die een lintje in ontvangst mochten nemen kregen ook een goed gevulde Big Fair Bag met wereldwinkelproducten cadeau. De winnaars waren de Ecologische Stadstuin Venlo-Zuid (Groen Lintje) en de Jongerenkerk (Rood Lintje). Het Groene Lintje is bedoeld voor bijzondere duurzame initiatieven en met het Rode Lintje worden sociale initiatieven in het zonnetje gezet.
De juiste styling
RHENEN – Wereldwinkel producten zijn van zichzelf al mooi, maar in de juiste omgeving komen de artikelen nóg beter tot hun recht. Dat blijkt maar weer eens uit deze foto van een klant van Wereldwinkel Rhenen. Een vrijwilliger van de wereldwinkel vertelt: “Vorige week kwam deze klant een foto laten zien van hoe de mooie levensboom in haar huis een plaatsje heeft gekregen. En niet zomaar een plaatsje, ze heeft zelfs een vlak van de muur een kleurtje gegeven zodat de levensboom helemaal tot zijn recht komt. We vonden hem al erg mooi, maar om hem zo te zien hangen is echt een plaatje!”
Foto: Wereldwinkel Rhenen
Binnen kijken in Wereldwinkel Oss
OSS – Benieuwd welke keuzes wereldwinkel Oss maakt op het gebied van inrichting en assortiment? Met de video via deze link kan je binnen kijken bij deze wereldwinkel.
Drenthe verliest een wereldwinkel
RODEN – Het einde voor Wereldwinkel Roden is in zicht. De winkel aan de Nieuweweg, die gedeeld wordt met tweedehandskledingwinkel De Cirkel, sluit eind december definitief. Het bestuur ziet er geen heil meer in, wat door sommige vrijwilligers heel spijtig wordt gevonden. Deze hebben er alles aan gedaan om sluiting te voorkomen. Ze probeerden nieuwe vrijwilligers te werven en dienden in oktober nog toekomstplannen in. Er was daarom hoop dat de winkel voortgezet kon worden. Het bestuur wees de plannen echter af. Volgens woordvoerder Albert Wouda van het bestuur waren de voorstellen niet uitvoerbaar: “Er werd een personele unie voorgesteld. Dit betekent dat er één bestuur is voor zowel De Cirkel als de Wereldwinkel. Dan krijg je belangenverstrengeling. De wereldwinkel is eigenaar van het pand en verhuurder en De Cirkel huurder. Dit zijn tegengestelde belangen.”
De Cirkel heeft inmiddels een nieuw onderkomen gevonden, en verhuist 1 april. De wereldwinkel blijft De Cirkel ondersteunen, ook na de verhuizing.
Ook het tekort aan vrijwilligers bleek niet op te lossen. “Het wordt steeds lastiger om het rooster rond te krijgen. Op een zeker moment moet je dan de knoop doorhakken”, aldus Wouda.
Het bedrijfspand is eigendom van de Wereldwinkel en zal in de verkoop gaan. Na de verkoop komt er geld vrij om te besteden aan goede doelen die passen bij de wereldwinkel en doelen met een maatschappelijk belang.
Afscheid van Wereldwinkel Naaldwijk
NAALDWIJK – Wereldwinkel Naaldwijk gaat sluiten. Dat laten de vrijwilligers van de wereldwinkel met pijn in het hart weten. De winkel kampt met teruglopende klandizie en gebrek aan vrijwilligers. Wereldwinkel Naaldwijk steunt niet alleen producenten in ontwikkelingslanden. “De winkel heeft in het Westland ook een sociale functie”, vertelt een vrijwilliger. “Mensen komen ook langs voor een praatje of een luisterend oor.” De opheffingsuitverkoop is 4 maart begonnen. Klanten krijgen 50% korting op de cadeauartikelen, met uitzondering van kaarten en food. Ook hebben betrokkenen deze maand de gelegenheid om afscheid te nemen van de wereldwinkel en de medewerksters.
Jaar van de boerin
AFRIKA - Vrouwen vormen het hart van de wereldwijde landbouwketen. En dat is precies waarom de Verenigde Naties 2026 hebben uitgeroepen tot International Year of the Woman Farmer. Van zaaien en oogsten tot sorteren, verwerken en verkopen: hun werk houdt gezinnen en gemeenschappen overeind. Toch blijven vrouwen structureel achtergesteld. Om dat aan te pakken, startte Fairtrade in 2017 de Women’s School of Leadership (WSOL). Nu, bijna 10 jaar later is de groeiende impact duidelijk zichtbaar. Wat begon in Côte d’Ivoire met 22 deelnemers in cacao, is uitgegroeid tot een programma in de thee-, suiker- en bloemensector in Ethiopië, Ghana, Kenia en Malawi. In negen jaar tijd bereikte WSOL meer dan 34.000 mensen, direct en indirect. Lees meer via deze link.
COLUMN OVER ONZE WERELD VAN HOOP, STRIJD EN GLORIE
De Hongerwinter
column (218) van Hans Beerends |
Massale hongerdood behoort gelukkig tot het verleden. Alleen waar militair geweld plaatsvindt, zoals in Kameroen en Gaza, gaat dit gepaard met hongersnood. We zouden bijna vergeten dat een hele generatie van 85-plus Nederlanders, wonende in de Randstad, zo’n 80 jaar terug honger aan den lijve heeft meegemaakt. 85-plussers wonen er heel wat in de Randstad. Ik ben er één van. En voordat niemand zich nog kan voorstellen wat hongersnood reëel betekent, hierbij mijn persoonlijke verslag van de periode waarin 20.000 Nederlanders de hongerdood stierven.
Oktober 1944, Zuid-Nederland was bevrijd, de slag om Arnhem door de geallieerden verloren, waardoor de frontlinie dwars door Nederland liep. Voeg daarbij de spoorwegstaking en de toevoer van voedsel en steenkool was voor de Randstad grotendeels geblokkeerd. Bovendien blokkeerde de Duitse bezetter als wraak op de spoorwegstaking zes weken lang elke toevoer.
Hoe voelt honger en wat kan je doen – een persoonlijk verslag
Toen de Hongerwinter uitbrak, was ik 13 jaar en wij, vader, moeder en vijf kinderen waarvan ik de oudste was, woonden in Soestdijk en worstelden ons door die tijd heen. ‘s Morgens kreeg je een boterham een daar moest je het de rest van de dag mee doen. Meestal had ik die boterham om 10 uur al op en daarna begon de rooftocht. Achter ons lag een veld met bieten en elke dag trok ik wel een aantal van die bieten uit de grond. Het was niet echt lekker en volgens mij ook niet echt voedzaam, maar dat gevoel van een groot gat in je buik was even weg. Ook ging ik met vriendjes wel naar de nabijgelegen kazerne waar ‘goede’ Duitsers soms voedsel uitdeelden aan hongerige kinderen.
En dan waren er nog vriendjes uit een gezin waar ze wel redelijk te eten hadden omdat de vader bij de omliggende boeren wat te ruilen had. Mijn vader was voor de oorlog journalist en hield lezingen en daar gaven de boeren niets om. Wel is hij eind november met een aanbevelingsbrief van de pastoor nog tweemaal op de fiets naar boeren in Overijssel gegaan. Beladen met voedsel en twee bevroren voeten kwam hij thuis.
Goed, na die ene boterham plus wat bieten en soms wat bij elkaar geschooid voedsel had mijn moeder ‘s avonds een pot warm eten klaar. Het eten kwam van de gaarkeuken waar iedereen met inlevering van distributiebonnen een maaltijd kon halen. Op zich voedzaam eten, maar lang niet genoeg. Nadat mijn moeder iedereen een volle schep eten voorzette, kreeg om beurten een kind het ‘voorrecht’ de praktisch lege pan uit te schrapen. Na de schraper was ook nog een naschraper. Al met al ging je toch met honger naar bed. Eens in de paar weken kon je als kind terecht bij de H.O.K.A.M. (Help onze kinderen aan maaltijden). Aan het hoofd van de lange tafel zaten als initiatiefnemers de burgemeester, de pastoor en het lokale hoofd van de NSB.
Begin december werd onze straat bezet door Duitsers. Een officier kwam met een groep soldaten langs de deur, vroeg hoeveel mensen daar woonden en besloot vervolgens hoeveel soldaten ingekwartierd konden worden. Bij ons waren dat er twee. Ze kregen een zolderkamer en ‘s avonds haalde mijn vader hen naar beneden en onder het licht van zelf opgewekte elektriciteit (via een fiets) vertelde mijn vader over ‘das andere Deutschland, het Deutschland von dichter und denker’. Ik stond erbij en zag hoe de tranen langs de Duitsers hun wangen biggelden.
Voor ons waren die ingekwartierde Duitsers een bron van voedsel. Als zij naar de kazerne waren, slopen wij hun kamer binnen en jatten alles wat op voedsel leek. Ik nam dan ook iets mee voor mijn jongere zusje en broertje. Mijn vader verontschuldigde zich nog, maar die Duitsers reageerde met: ‘ach es sind doch buben’. Een van de Duitsers die in de keuken werkte, bracht ons nog een hele zak aardappelen. Toen de Duitsers eind december weg waren, brak voor ons een hele erge hongertijd aan. Er was een zeer strenge vorst, gas en elektra waren er niet. Het weinige eten werd opgewarmd via een nood-kacheltje. De scholen waren dicht, mijn vader had geen werk en bijna dagelijks werd het nabij gelegen vliegveld Soesterberg gebombardeerd, waarna wij de kelder in vluchtten en daar bibberend de nacht doorbrachten.
Op een avond kwam mijn vader naar boven, niet bezorgd kijkend zoals gewoonlijk, maar lachend en in zijn hand een fles jenever. “Kinderen, we zijn vrij!”, riep hij. Die fles jenever had hij speciaal voor de Bevrijdingsdag bewaard. We gingen de straat op en alle juichende buren schonk hij een borrel in. De volgende dag liep heel Soestdijk de polonaise en een dag daarna was er weer voedsel genoeg en de hele week was het feest. Alle kinderen konden een chocoladereep halen. Ik haalde mijn reep en in een greppel liggend zoog ik die héééél langzaam op.
Dat was mijn Hongerwinter en mijn Bevrijding.
Hans Beerends
--------------- // ----------------
Deze nieuwsbrief is een uitgave van Wereldwinkels Nederland
Copy voor deze nieuwsbrief aanleveren via:
20 maart 2026 |
