|
Zilversmid terug in Nederland RHENEN – “De Nepalese zilversmid Dambar Bishwokarma bracht zaterdag 2 mei een bezoek aan Wereldwinkel Rhenen”. Dat vertelt vrijwilliger Anja Langeveld. “Dambar heeft een speciale band met Nederland die teruggaat tot zijn jeugd. Als jongen uit de laagste kaste in Nepal werkte hij in een zilverfabriekje en leed hij aan tuberculose. Zijn leven nam een onverwachte wending toen hij de Nederlander Jos Bus ontmoette. Deze raakte betrokken bij zijn situatie en zorgde niet alleen voor medische hulp, maar maakte het ook mogelijk dat Dambar een opleiding tot zilversmid kon volgen. Uit dankbaarheid vernoemde Dambar later zelfs zijn zoon naar hem. Zijn vakmanschap is al jaren bekend bij wereldwinkels, onder meer door zijn werk voor importeur Madat Nepal. In 2017 is Dambar ook al eens bij ons op bezoek geweest.”
Foto: Wereldwinkel Rhenen
Verhuizing Tahoua CULEMBORG – Een grote verandering op komst voor Tahoua. Door de groei van de webshop én omdat de onderneming toe is aan meer ruimte en mogelijkheden, gaat Tahoua vanaf september deels verhuizen. Tahoua gaat naar een nieuwe, grotere showroom mét webshopmagazijn aan de Textielweg in Culemborg. “Door deze uitbreiding kunnen we onze missie verder versterken en nog meer betekenen voor onze makers én klanten.”, aldus de fair trade importeur. “Daarnaast hopen we ook binnen FairPlaza betrokken te blijven en daar een (kleinere) plek te behouden voor Tahoua. FairPlaza blijft voor ons een waardevolle plek en een belangrijk onderdeel van het fair trade netwerk waar we ons nog steeds met veel liefde voor blijven inzetten. Op deze manier hopen we op meerdere manieren verder te bouwen aan een sterke, eerlijke en toekomstgerichte fair trade beweging.” Naar verwachting opent Tahoua in het najaar de deuren op de nieuwe locatie.
Klein maar fijn WIJHE – De Wijhense wereldwinkel bestond 22 april 35 jaar. Dit werd onder meer gevierd met een bezoek van de burgemeester. Jeanette Jonkman van Wereldwinkel Wijhe vertelt: in haar toespraakje refereerde de burgemeester aan de jarenlange inzet van de vele vrijwilligers. Ze staan altijd paraat voor onze kleine, maar op een toplocatie gelegen wereldwinkel. Reden voor een feestje en daarom waren er in de week van 22 april tot en met Koningsdag, waar we met een kraam stonden, voor de klanten aanbiedingen, een raadspel en gratis chocolade. Wereldwinkel Wijhe is sinds 1997 gevestigd in een kleine maar fijne kiosk in de winkelstraat.
Foto: Wereldwinkel Wijhe
Bananenteler aan het woord DOMINICAANSE REPUBLIEK – In dit internationale jaar van de boerin zet Fairtrade International de 21-jarige Maria Fernanda Franco in de spotlights. Maria is bananenteler bij de fair trade coöperatie Banelino, maar studeert ook industriële psychologie. Ze is van plan deze twee werelden te combineren om haar boerderij en gemeenschap te versterken. Lees het verhaal van Maria via deze link (Engelstalig).
Klokhuis over fair trade Deze aflevering van Klokhuis is 10 jaar oud maar nog steeds actueel. Fair trade in kindertaal. Zie de aflevering via deze link.
Bericht via de email Deze mail kwam binnen bij onze redactie: "Mijn ouders hebben ooit, misschien wel 40 jaar geleden, een grote mooi bewerkte soort totempaal gekocht in een wereldwinkel. Ze zijn nu overleden, het huis gaat leeg en we zouden het graag aan iemand geven. Is er een wereldwinkel / persoon die interesse heeft ...het huis staat in Reeuwijk." Bij interesse stuur email naar
Foto: Wereldwinkels Nederland
COLUMN OVER ONZE WERELD VAN HOOP, STRIJD EN GLORIE
Twee broers, de een socialist, de ander fascist column (222) van Hans Beerends |
Jonkheer Marinus van der Goes van Naters (1900) was een bekende en zeer gewaardeerde socialist. Zijn broer Willem (1897), minder bekend en gewaardeerd, was een fanatieke nazi. Marinus werd lid van de Sociaal-Democratische Arbeiderspartij (SDAP) en na 1945 fractievoorzitter van de PvdA tot hij in conflict kwam met Drees over de Nieuw-Guinea kwestie. Hij bleef lid en tot hoge leeftijd een gewaar-deerd spreker en adviseur van de partij, hij werd nota bene 104 jaar! Zijn broer Willem werd lid van de NSB en kwam in 1944 als wehrmachtsofficier in Italië door een kogel om het leven. Niet zeker, maar waarschijnlijk zelfmoord. Hoe is dat mogelijk? Historica Daniela Hooghiemstra heeft dat uitgezocht en schreef het boek ‘De rode en de zwarte jonker - De oorlog van Marinus en Willem van der Goes van Naters’.
De moeder van de twee jonkheren, Cornelie van der Goes Boddaert, stamt nog af van een slaven-handelaar en een beheerder van het eiland Walcheren. Aan de status en rijkdom van deze patriciers-familie komt een einde bij de bezetting door Frankrijk in 1897. Na de nederlaag van Napoleon in 1815 komt koning Willem 1 terug uit ballingschap en verheft patriciersfamilies in de adelstand. Vandaar jonkheer. De beide jonkheren worstelden met de verburgerlijking van de samenleving. Als voormalige elite waren ze gewend zich niets aan te trekken van opgelegde zeden en normen. Zo hielden ze allebei ook van mannen, iets wat in deze nieuwe tijd ook voor voormalige aristocraten streng verboden was.
Mevrouw Boddaert kreeg drie zonen maar ze was zeer teleur gesteld want ze had gehoopt op een schattig meisje. Als compensatie behandelde zij haar tweede zoon Willem als een meisje. Lange haren, een jurkje, alles moest meisjesachtig. Rond 1900 ontstond in de maatschappij een discussie over homoseksualiteit. Marinis en Willem zagen zichzelf niet als homoseksueel maar, zoals echte mannen betaamd, als homo-erotisch. Homoseksualiteit was in hun ogen een geestelijke afwijking. In feite keken ze op vrouwen neer en dat lieten ze blijken ook. Willem schreef eens aan een vriend dat hij de vrijerij met meisjes toch plezieriger vond dan met jongens. Dit was het antwoord wat hij kreeg: ‘Natuurlijk kan dit prettiger zijn, maar omgang met mannen staat op een veel hoger niveau. Vrouwen zijn dommer en oppervlakkig, noodzakelijk voor de voortplanting’.
In 1930 verhuisde Marinus naar het katholieke Heerlen en daar werd hij opgemerkt door de vakbond NVV die hem vroeg secretaris te worden. Hij gaat er op in en vanaf die tijd hangt op 1 mei voor zijn huis de rode vlag. In 1937 komt hij ook nog op de kandidatenlijst van de SDAP. In diezelfde tijd heeft Willem zich met zijn vrouw aangemeld als lid van de NSB en even later komt hij op een kandidatenlijst van die partij. Als Marinus dat merkt, breekt hij met zijn broer. Voor Willem was zijn lidmaatschap de vervulling van een persoonlijke droom. Hij viel vooral op de ideologie van de mannenvriendschap. En inderdaad in het nazidenken, ook in Hitler Duitsland, stond mannenvriendschap hoog in het vaandel. Ook voor de tijd van Hitler, in de Eerste Wereldoorlog, gingen de Duitsers de strijd aan als ‘das herrenvolk’ tegen de vrouwelijke decadente Fransen. Volgens deze ‘herren’ hadden ze de strijd militair nooit verloren maar waren het de burger politici die de overgave hadden geregeld (de zogeheten dolksteeklegende). Hitler maakte er later van de joodse burger politici.
--- Mannenvriendschap ---
In de nazi ideologie, of beter, in de Duitse ideologie is mannenvriendschap bijna een soort religie. Die vriendschap mag ook homo-erotisch zijn maar absoluut geen homoseksualiteit. In Duitsland onder Hitler stond daar zelfs de doodstraf op. Dat merkte Ernst Rohm, leider van de Sturmabteilung (SA). Hij was openlijk homoseksueel en daarom werd hij en veel van zijn medestanders door Hitler vermoord (nacht van de lange messen). Volgens insiders was de moord vooral ingegeven omdat Rohm steeds meer zeggenschap kreeg in de partij. Voor het Duitse volk was de beschuldiging van homoseksualiteit voldoende.
Zowel Marinus als Willem waren ondertussen getrouwd maar gingen tegelijkertijd mannenvriend-schappen aan. Hun vrouwen gedoogden het en waren soms jaloers. Willem, die mannenvriendschap en het recht van de sterkste bewonderde, vond Mussert maar een slappeling en beraamde een coup. Mussert ontdekte dat en Willem werd geroyeerd. Daarop verhuisde hij naar Duitsland en probeerde daar tevergeefs een positie in de nazipartij te krijgen. Als wehrmachtsofficier kwam hij in 1944 om het leven.
Marinus schreef in de oorlogsjaren voor het verzet en zette zich als jurist in voor de vrijlating van een Nederlandse journalist. Uiteindelijk werd hij toch opgepakt en gevangen gezet in het concentratiekamp Buchenwald. Zijn broer Willem pleitte net zo lang bij diverse instanties totdat hij Marinus vrij kreeg. Marinus werd toen overgeplaatst naar het gijzelaarskamp Sint Michielsgestel, waar wel meer bekende Nederlanders als gijzelaars zaten. Na ‘45 bekleedde Marinus een reeks belangrijke functies in de PvdA.
Daniela Hooghiemstra
De rode en de zwarte jonker, ISBN 9789463824606 Uitgeverij Balans
Foto: Uitgeverij Balans
Hans Beerends
--------------- // ----------------
Deze nieuwsbrief is een uitgave van Wereldwinkels Nederland Copy voor deze nieuwsbrief aanleveren via:
20 mei 2026 |